Lisanne

Sinds de zomer van 2016 vang ik katten op voor Kat Zoekt Thuis, en sindsdien hebben mijn vriend en ik voor ruim 20 ‘opvangertjes’ gezorgd. Ik kwam met Kat Zoekt Thuis in aanraking via een vriendin die destijds ook opvanggezin was. Altijd als ik bij haar langs ging had ze opvangkatjes in huis, dus daar moest altijd even mee geknuffeld worden; vooral met de kittens hebben we veel tijd doorgebracht.

Aanvankelijk twijfelde ik om zelf katten op te vangen aangezien onze eigen kat nogal angstig en stressgevoelig kan zijn. Uiteindelijk hebben we toch besloten om het te proberen, en gelukkig ging het goed! De eerste kat die we opvingen was Lumi, een witte kater, deze hielden we in de logeerkamer. Na een tijdje besloten we hem eens kennis te laten maken met onze kat door een vliegenraam in de deuropening te zetten. Lumi vloog erop af en sprong tegen het vliegenraam zodra hij onze kat zag, die daar erg van schrok. Die hebben we dus maar niet bij elkaar gelaten! Gelukkig werd Lumi snel geadopteerd. Daarna hebben we andere katten die lang (enkele maanden) in opvang zaten wel los in huis laten rondlopen, dat ging wel goed samen, maar in principe verblijven de katten bij ons op de ‘logeerkamer’. Die is ondertussen omgetoverd tot kattenkamer; het logeerbed eruit en krabpalen en een bench erin. Het bezoek slaapt nu in de woonkamer.

Het opvangen geeft veel voldoening: je ziet de katten vaak veranderen van mager, schuchter diertje naar een gezonde kat die geniet van aandacht. Ik denk dat ik bij iedere opvangkat wel tegen mijn vriend heb gezegd ‘zullen we deze houden’? Maar onze kat laat wel blijken dat hij graag de enige kat in huis is, en we zouden dan weinig ruimte overhouden om daarnaast nog katten op te vangen, dus ze werden uiteindelijk allemaal ter adoptie gezet. Het moment dat ze geadopteerd worden en je afscheid moet nemen is altijd moeilijk, maar het is zo fijn om na een tijdje van de adoptanten te horen dat de kat zich daar helemaal thuis voelt. Vooral bij katjes die nog schuw zijn op het moment dat ze geadopteerd worden. Zo kreeg ik laatst, na bijna een jaar, een filmpje van een kat die bij adoptie nog heel schuw was, die nu mauwend om aaitjes kwam vragen; daar doen we het voor!