Maureen

Sinds september 2016 ben ik opvanggezin bij Kat Zoekt Thuis. Samen met mijn vriend heb ik tot nu toe 52 katjes opgevangen. We hebben zelf drie katten in huis, daarom hebben we onze bovenste verdieping omgetoverd tot twee kattenkamers. Ik had aanvankelijk één opvangkamer, maar omwille van noodmeldingen heb ik een tweede kamer ter beschikking. Gelukkig maakt mijn vriend er geen probleem van dat hij geen mancave heeft, maar wel een catcave.

Daar is ze dan, jouw eerste opvangkatje. Floortje is haar naam. Ze werd gevonden toen ze 7 weken was, in een maïsveld. Een jager vond het blijkbaar een leuke hobby om katjes neer te schieten, vreselijke man. Floortje werd op tijd gered. Dat was ook meteen mijn eerste ervaring met een bange kitten. Spannend. Erna kwamen er snel speelkameraadjes bij, elk met hun eigen verleden en karaktertje.

Het maakt mij gelukkig te zien hoe de katjes tot rust kunnen komen na hun avontuur op straat. Het is altijd spannend om een nieuw katje te verwelkomen. Is het katje tam, bang, wild? Als een katje angstig is, dan is het zalig om te zien hoe er stap voor stap vertrouwen wordt opgebouwd en hoe het katje open bloeit (hoe klein de stapjes ook lijken). Elk katje heeft een plaats gekend in mijn leven en zal ik nooit vergeten. Ik ben dolblij als een opvangkatje vertrekt naar hun nieuwe thuis. Van zodra ik afscheid genomen heb en de voordeur sluit, moet ik wel altijd een klein traantje laten. Dan krijg ik een dikke knuffel van mijn vriend en ga ik even bij de andere opvangkatjes. Zij beuren mij altijd weer op.

 

 

Ik heb al veel mooie, maar ook triestige momenten gekend. Het is vreselijk te zien hoeveel katjes er aan hun lot worden overgelaten. Ze komen soms ziek in opvang of worden ziek door een te lage weerstand. Dan steek ik al mijn energie, liefde en zorg in het bubbeltje om die er bovenop te helpen. Uitzonderlijk lukt dit helaas niet altijd, dat brengt verdriet en frustratie met zich mee. Er zijn gelukkig vooral situaties waarbij de katjes weer aansterken, openbloeien en een mooi leven kennen in hun nieuwe thuis. Daar doen we het voor en dat motiveert mij telkens weer om door te doen. Naast de soms wel moeilijke momenten, is een opvanggezin zijn echt wel leuk. Ik sta graag op om de opvangkatjes te begroeten en kom graag thuis na het werk om met hen bezig te zijn. Ik heb geen tv meer nodig. Als de opvangkatjes spelen of gekke toeren uithalen, dan heb ik een hele avond entertainment. Daarnaast krijg je zoveel liefde en bouw je met elk van hen een eigen band op. Zalig toch?