Hallo, ik ben Laura, 32 jaar en getrouwd met Frederik. Wij wonen in het Rabot in Gent en zijn opvanggezin voor Kat Zoekt Thuis sinds januari 2024.
Hoe ben je begonnen als opvanggezin voor katten?
Ik kende Kat Zoekt Thuis al lang via vrienden die dit ook waren, maar pas toen we in 2023 verhuisden naar ons appartement en wat plaats vrij hadden, heb ik me aangemeld.
Wat motiveerde jullie om dit te doen?
Ik zag van jongs af aan al graag katten en ben ermee opgegroeid, net als mijn man Frederik. Katten zijn zo’n leuke dieren en we hebben ze graag in huis. Dat we als opvanggezin ook iets kunnen betekenen als vrijwilliger is mooi meegenomen.
Hoeveel katten heb je gemiddeld in opvang?
Wij hebben doorgaans één volwassen kat in huis. We vinden het leuk om volwassen katten op te vangen omdat zij meestal al wat rustiger zijn dan kittens en al een uitgesproken karakter hebben. De katten zelf vinden het leuk om niet enkel een kamer ter beschikking te hebben, maar ook in het hele appartement te mogen rondlopen.
Hoe ziet een typische dag er uit met opvangkatten in huis?
Omdat we meestal maar één kat in huis hebben, heeft dit niet zo’n grote invloed op onze dag. ’s Morgens en ‘s avonds kijken we de kattenbakken en het eten na. Indien er medicatie toegediend moet worden, gebeurt dit op vaste tijdstippen. Bij katten die medisch opgevolgd moeten worden, heeft het plannen van afspraken bij de dierenarts wel een invloed. Gelukkig hebben we een dierenarts in de buurt die afspraken na de kantooruren aanbiedt en is dit te combineren met een voltijdse job.
Wat is het moeilijkste aan het opvangen van katten?
Het moeilijkste is wanneer er een medische problematiek is en het nog niet duidelijk is of het goed komt.

Het mooiste moment is wanneer je begint te merken dat een kat zich thuis voelt en graag bij ons in de buurt is. Ook de adoptie vind ik altijd een mooi moment. Het is niet altijd gemakkelijk, maar het is uiteindelijk wel waarvoor we het doen.
Heb je een bijzondere of ontroerende ervaring met een opvangkat?
Toen we het bericht kregen dat onze tweede opvangkat een Maine Coon was, had ik daar even schrik voor. Ik had nog nooit een Maine Coon in het echt gezien, enkel op Google foto’s waarop het imposante, streng uitziende katten lijken. Ik wist dus niet goed wat te verwachten. Maar wat een plezier was het om Mon in huis te hebben: een super zachtaardige, leuke en grappige kat. Hij was enorm speels en heeft hier met zijn kracht onbedoeld veel hengels “kapot gespeeld”. Een grappige eigenschap was ook dat je hem kon roepen door te zingen: daar kwam hij namelijk op af. Het afscheid van Mon was het moeilijkste van allemaal. De ervaring om even een Maine Coon in huis te hebben, was dus heel waardevol en daar ben ik nog steeds dankbaar voor.
Zijn er katten die extra veel zorg nodig hadden? Hoe heb je dat aangepakt?
Vorig jaar hadden we een opvangkat met stomatitis, een hardnekkig probleem met de tanden. Na de operatie volgde een moeizaam herstel, waardoor we vreesden voor de uitkomst. Stomatitis is namelijk een probleem dat niet altijd op te lossen is. We zijn met deze kat veel naar de dierenarts gegaan. Gelukkig is het met intensieve opvolging van de dierenarts en de juiste medicatie in orde gekomen en kon de kat geadopteerd worden. Bij de Maine Coone was er dan weer een oogoperatie nodig. Dat wilde zeggen: een kraag en 3 keer per dag oogzalf toedienen. Dat werd ons natuurlijk niet in dank afgenomen. Na 2 weken was de behandeling afgerond: voor de kat maar ook voor ons een opluchting!
Hoe ga je om met wilde of angstige katten?
Tot nu toe voelden de meeste katten zich hier snel op hun gemak, op één kat na. Deze kat bleef dagen onder een kast zitten en at niet veel. We hebben hem niet te veel gestoord en hem zijn eigen tempo laten aangeven. Na een week zocht hij toch ons gezelschap op en na een paar weken lag hij in de zetel. Het was fijn om te zien dat hij de trauma’s die hij had opgelopen toch wat achter zich kon laten en ons kon vertrouwen.
Hoe bereid je de katten voor op adoptie?
Het moment waarop adoptie in zicht komt, is bij elke kat anders. Wanneer we voelen dat adoptie stilaan mogelijk is, schrijven we het adoptietekstje waarin we aangeven wat het karakter van de kat is. In die zin moet de kat zich niet meer voorbereiden of aanpassen: we zoeken vooral een gezin waarin de kat past.

Is het moeilijk om afscheid te nemen als een kat wordt geadopteerd?
Wij merkten al dat dit sterk afhangt van de duur van het verblijf. Zo hebben we al 2 katten gehad die na 1-1,5 maand vertrokken. Dan is dat spijtig, maar de emotionele band is dan nog niet zo sterk. Ik vond het veel moeilijker om afscheid te nemen van de katten die hier enkele maanden woonden. De kat maakt dan namelijk deel uit van ons dagelijks leven, en die verandering na het vertrek is altijd weer wennen. Toch blijf ik het afscheid ook een mooi moment vinden, omdat je dan altijd beseft dat de kat naar zijn definitieve thuis vertrekt. Het helpt ook dat de meeste adoptanten af en toe nog eens een foto of update sturen. Het moment waarop adoptie in zicht komt, is bij elke kat anders. Wanneer we voelen dat adoptie stilaan mogelijk is, schrijven we het adoptietekstje waarin we aangeven wat het karakter van de kat is. In die zin moet de kat zich niet meer voorbereiden of aanpassen: we zoeken vooral een gezin waarin de kat past.
Hoe ga je om met verdrietige momenten, zoals een zieke kat of een kat die niet geplaatst raakt?
Soms sta je wat machteloos bij een zieke kat die niet beter wordt. Je kan dan niet meer doen dan ze verwennen, goed verzorgen en hopen dat het snel goed komt.
Wat doet het met jou als een kat heel lang in opvang blijft?
Wij hebben dit nog niet meegemaakt. Alle opvangkatten werden binnen de week geadopteerd.
Denk je na het lezen van dit verhaal dat het opvangen van katten iets voor jou is?
Contacteer ons via het contactformulier
Lees alvast wat wij in dit avontuur kunnen betekenen voor jou.